Dè Belgian BlueBirds rit – zaterdag 26/8/2017

Het werd een zomerse dag die zaterdag 26 augustus 2017. Vertrekplaats: Oudenaarde. Startuur: 8:30. (in werkelijkheid werd het toch 8:45)

Op een rustig tempo vertrokken David De Bie, David Verbrugghe, Dimitri Vanassche, Gunther Carton, Kristof De bruecker, Sven Coryn, Wim Donckers en mezelf langs de Schelde richting Zingem. Na ongeveer 18km kwamen we de eerste hoogtemeters tegen, de Poggio Della Fiandre. Een lekkere lange gezapige beklimming, ideaal om de beentjes wat op te warmen. En waar we eigenlijk ook de kloten van Dimitri Vanassche goed van links naar rechts zagen gaan. Na een plezante afdaling kwamen uit op een korte helling die ons uiteindelijk naar het Hol van Pluto zou brengen. Wij weten dat nu tenminste liggen.

Vanuit dat hol gaan we naar koning van de Zwalm, de Berendries. Ondertussen liep de temperatuur op en de bidons leeg. Maar geen probleem want van daaruit zouden we tussen de bomen naar De Toepkapel gaan om van daaruit La Fayte en La Houppe te doen. Ik wist op een bepaald moment niet meer of ik ademnood had door de beklimmingen, van het lachen of van de vervuilende 4×4 auto’s die daar vol modder passeerden. Er werd serieus wat afgezeverd. Toen hadden we er al een 50-tal kilometer opzitten trouwens, nog maar 10 en we konden ons bevoorrraden aan de koffer van Kristof.
De laatste 3km waren plezant, gewoon rechtdoor naar beneden. Ik kon de gellekes en energybars al bijna ruiken. En ik zag de blik van David De Bie al veranderen. Wat is hij toch van plan?

We kwamen terug aan bij de wagen waarbij David De Bie plots de lucht uit zijn banden liet ontsnappen. De ervaring druipt er vanaf, hij wist natuurlijk hoeveel bar hij nodig heeft om al die klote kasseien te nemen.  Maar wij babbelen en lachen ondertussen wat af terwijl we proberen gels en bars in ons bakkes te steken. Maar eigenlijk was het vooral de bidons bijvullen (als je het niet vergeet natuurlijk) om dan terug te vertrekken langs de Schelde. Maar lap! de brug in Oudenaarde stond omhoog en er was in de verste verte geen enkele boot te bespeuren. Gelukkig ligt er 500m verder een fietsersbrug die we konden benutten. En was ook ideaal om nog wat vlakke kilometers te doen net voor we de Koppenberg zouden trotseren (Waarvoor dank Kristof). Helaas was het een beetje onveilig omdat er Italiaanse toeristen met hun auto ook persé omhoog wilden, maar soit, het is iedereen gelukt zonder kleerscheuren. Het is en blijft een smeerlap maar de voldoening die je hebt als je boven komt is net zoals je kunt kakken na 5j constipatie.

Na 5 minuten uit te blazen konden we naar de volgende helling gaan, de Taaienberg. Maar help, de straat heeft zo’n doodlopend bord staan. Na wat gemor en een foert hier en daar gaan we toch door en dat bord bleek dus niet nodig voor fietsers en konden we gewoon netjes de Taaienberg op. Ja, ik geef toe dat ik een deel in het gootje heb gereden. Het was zo lief aan het lachen. Maar ik zweer dat de laatste 200m op de kasseien was! Eens boven zouden aan de echte finale van de Ronde van Vlaanderen beginnen.

Die begint met de Oude Kruisberg, ook zo’n kut kasseien he. Mijn “oud kruis” had het er moeilijk mee. Eens boven was het links aan de lichten over de Hotond. Maar we daar moest er eerst nog een overleg komen over eventueel te skippen hellingen. We kwamen er maar niet uit dus hop, eerst over die Hotond waar we dan aan de Nieuwe Kwaremont uitkwamen. We deden de afdaling richting Ronse om dan van daaruit de Karnemelkbeekstraat te doen. David had het waarschijnlijk niet gedacht dat er een mini Strade Bianche zou komen daar. Van begin te eind grind grind en nog eens grind. Ze hadden die net opnieuw geasfalteerd.

Eens boven werd er beslist om de Oude Kwaremont te laten voor wat hij is. Eigenlijk wilden ze die overslaan omdat je er in het dorp een paar leuke café’s hebt en het was te gevaarlijk om iedereen daar te verliezen.

MAAR we konden het Karel Van Wijnendale monument niet skippen! En daar werd onderstaande foto gemaakt.

(vooraan Kristof, 2de rij  Jay Queue David De Bie, 3de rij Wim Donckers, David Verbrugghe, Sven Coryn, Dimitri Vanassche)

Dan even terugkeren om naar de Paterberg te gaan. De laatste helling van de dag! Ondertussen hadden we er toch al meer dan 1000hm opzitten. Dan was het toch wel tijd om eens richting auto te gaan. We waren er bijna, nog een paar kilometer langs de Schelde waar de gashendel werd opengedraaid. Ik was content toen ik de halve kerk van Oudenaarde zag.

(De hele rit met een kater gereden)

Nadien dus gestopt in het Centrum van de Ronde voor deel 3, het samen drinken en babbelen. (niet tegelijkertijd)

 

Ik wil iedereen bedanken die er was, jullie waren een topbende!
Ook wil ik hierbij de titel van Officiele route uitstippelaar der Vlaamsche Ardennen geven aan David De Bie. Wat een prachtrit!
En Kristof, bedankt voor de bevoorrading!

Op naar de volgende editie? Iemand die zijn fietsstreek wil promoten? Laat het ons weten!

Over de auteur

Jay Queue

Mentally challenged - cycling - Android - Metal - Breakcore - @8500kortrijk - Beer - Gadgets - @FunkieAngel's bitch - Pedicabo ego vos et irrumabo.